Buddyjski wgląd w weganizm z Ratnaprabhą

Głównym powodem medytacji, z buddyjskiego punktu widzenia, jest uzyskanie wglądu w naturę rzeczywistości. Kiedy widzimy ją na wskroś, zaczynamy wieść znacznie bardziej realistyczne życie – bierzemy świat i siebie samego takimi, jakimi są naprawdę.

Czytaj dalej Buddyjski wgląd w weganizm z Ratnaprabhą

w co wierzą buddyści?

Nie jest łatwo odpowiedzieć na pytanie: „W co wierzą buddyści”, ponieważ buddyzm jest w rzeczywistości zbiorem religii, które rozwinęły się i ewoluowały w różnych częściach świata, w różnych okresach historycznych. To tak, jakby zapytać: „W co wierzą monoteiści?”.

Czytaj dalej w co wierzą buddyści?

serce nauk buddyjskich – współodczuwanie (2/2)

W młodości uważałam, że duchowość i religia są dla przesądnych ludzi, a ponieważ wszystkie duchowe tradycje czy nauczyciele, z którymi kiedykolwiek miałam do czynienia, godzili się na jedzenie zwierząt, to ich twierdzenia o pobożności i współodczuwaniu brzmiały dla mnie fałszywie. Teraz jednak, po moim katartycznym doświadczeniu na zajęciach jogi, poczułam w sobie zalążek duchowego pragnienia, głód czegoś, sama nie wiedziałam jeszcze czego.

Czytaj dalej serce nauk buddyjskich – współodczuwanie (2/2)

nie osamotnienie lecz samotność

Sam – to stan bycia. Nie osamotnienie lecz samotność. Raczej poszukiwany niż unikany. Można go znaleźć w jednej nawet chwili, w jednym tylko oddechu; w Central Parku lub wczesnym rankiem na ulicy, siedząc na ganku lub opierając się o okno autobusu lub wagonu metra, sam w tłumie osób dojeżdżających do pracy.

Czytaj dalej nie osamotnienie lecz samotność