cztery żywioły i ja

Robaki i ptaki są czymś, co wytwarza ziemia i powietrze oraz inne elementy układu okresowego. Nie ma niczego wewnątrz robaka lub ptaka – lub osoby – co nie było kiedyś częścią ziemi czy powietrza albo wody itp. W moim ciele nie ma nic, co nie było kiedyś częścią Ziemi od czasu jej powstania miliardy lat temu.

​nie musisz

Nie musisz myśleć.
Nie musisz przewidywać, zanim zaczniesz
działać
i komentować na bieżąco
gdy już działasz
następnie odgrywać w umyśle swoje działania
a jednocześnie obserwować i
krytykować
działania innych.

to tylko film

Pamiętam bardzo dobrze, kiedy po raz pierwszy doświadczyłam stanu uważności. Miałam z dwanaście lat i byłam sama w domu. Przeniknęło mnie uczucie radości i zaczęłam biegać po domu, śmiejąc się ze zdumienia. Wglądnęłam w jedną z najbardziej fundamentalnych prawd życia – że świadoma obecność istnieje tylko w tu i teraz. Dlaczego jest to takie ważne? Ponieważ ten wgląd pozwala nam dostrzec, iż myśli o przeszłości i przyszłości są właśnie tylko tym – myślami!

obecność

Obecność oznacza świadome bycie tutaj. To uaktywnienie wyższego poziomu postrzegania, które pozwala na poznanie, rozwinięcie i zharmonizowanie wszystkich naszych pozostałych człowieczych funkcji, takich jak myśli, uczucia i działanie. Obecność decyduje o tym, czy naszą energię marnotrawimy czy też nią zawiadujemy.

zauważ pole swojej świadomości

Jak myślisz, jak duży jest twój umysł? Większość ludzi pewnie powie, że ma mniej więcej rozmiar mózgu albo ciała. Lecz przecież wszystko, co postrzegasz, znajduje się w twoim umyśle. Kolory, dźwięki, zapachy, a nawet przestrzeń wokół ciebie są czymś, co istnieje tylko w twoim umyśle. Biorąc rzecz obiektywnie, kolor jako taki nie istnieje – to fotony o pewnej długości fali i energii, tak więc kiedy widzisz kolor w zewnętrznym świecie, doświadczenie wewnętrzne bierzesz za zewnętrzne.

szukaj, lecz nie znajduj

Świat obiecuje oddalone w czasie spełnienie i wciąż dążymy do tego odległego czasowo celu. Nieraz człowiek myśli sobie: „O, w końcu to osiągnąłem!”, a potem zdaje sobie sprawę, że nie, nie osiągnął i znowu zaczyna się żmudna wędrówka.