nieistnienie

Zapewne główną różnicą pomiędzy buddyzmem a innymi większymi światowymi tradycjami opartymi na wierze jest jego ujęcie sedna naszej tożsamości. Istnienie duszy czy też jaźni, potwierdzane na różne sposoby przez hinduizm, judaizm, chrześcijaństwo i islam jest w buddyzmie nie tylko zdecydowanie odrzucone – wiara w nie postrzegana jest jako główne źródło wszelkiej naszej niedoli. Buddyjska ścieżka jest u swych podstaw procesem uczenia się dostrzegania tego zasadniczego nieistnienia jaźni i zarazem próbą pomagania innym czującym istotom w dostrzeżeniu tego.

Nicholas Vreeland
Reklamy

2 myśli na temat “nieistnienie

  1. Buddyzm od początku swojego istnienia był systemem o bardzo luźnej strukturze, zarówno od strony organizacyjnej, jak i doktrynalnej. W trakcie rozwoju historycznego powstały liczne jego odmiany i szkoły, które zazwyczaj (choć nie zawsze) nawzajem się tolerowały, a nawet wspierały. Współcześnie buddyzm dzieli się na trzy tradycje: Theravāda (sanskr. Sthaviravāda), Mahāyāna i Wadżrajana, przy czym ta ostatnia jest częścią mahajany. Dane na temat liczebności buddystów na świecie są mocno rozbieżne – https://pl.wikipedia.org/wiki/Buddyzm w dodatku nalezy rozważyć genezę powstania – http://bit.ly/1XJrkTq w zależności od źródeł podawane są liczby od 230 do 500 milionów (dane o buddystach w niektórych krajach, na przykład w Polsce, są niedostępne). W 2008 roku na świecie było 380 mln buddystów, co daje buddyzmowi piąte miejsce wśród najliczebniejszych religii świata po chrześcijaństwie, islamie, hinduizmie i tradycyjnej, ludowej religii chińskiej (taoizm, konfucjanizm). Buddyzm opiera się na Czterech Szlachetnych Prawdach głoszonych przez Siddharthę Gautamę, oraz na przedstawionej przez niego Ośmiorakiej Ścieżce, która prowadzić ma do ustania cierpienia. Słowo „buddha”, używane obecnie w odniesieniu do Siddhārthy Gautamy, w sanskrycie i pāli oznacza dosłownie „przebudzony”. Takie imię obrał Siddhārtha Gautama, kiedy zaczął głosić swoje nauki. Po śmierci Buddy, w ciągu pięciu wieków, nauki te rozprzestrzeniły się z subkontynentu indyjskiego na centralną, południowo-wschodnią i wschodnią Azję, aby współcześnie dotrzeć również na Zachód.

  2. Samo mówienie o buddyzmie, nie jest buddyzmem.
    Są to tylko liczby, słowa, interpretacje tym samym podziały.
    Samo dzielenie się na tradycję nie może być buddyzmem – krótko mówiąc jest gadulstwem – wynikiem ego zwykłych ludzi. I to też jest takością.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s