Tagi

, , , , ,

2014-11-02 16.49.46UWAŻNOŚĆ TO:

Świadomość

Uważność to świadomość danego zdarzenia, a nie jego poznawcze przepracowywanie.

Doświadczanie świata

Uważność to świadome, nieosądzające i skierowane na bieżącą chwilę doświadczanie świata, które znajduje się poza naszymi oczekiwaniami i jest rodzajem doświadczania rzeczy „takimi, jakimi są”.

Bycie obecnym

Uważność to bycie całkowicie obecnym wobec doświadczenia płynącego w każdej chwili zarówno z zewnątrz (inni ludzie), jak z wewnątrz (własne myśli, uczucia, wrażenia).

Pozwolenie

Uważność to pozwolenie na doświadczanie każdego momentu w całości, wiążące świadomość z obiektem, bez odrzucania go i bez lgnięcia do niego, niezależnie od tego, co pojawia się w umyśle.

Otwartość

Uważność to otwartość na przyjęcie wszystkiego, co wkracza w pole doświadczania, przy jednoczesnym zachowaniu postawy zaciekawienia, co pozwala badać to, co się pojawia, bez wpadania w automatyczne osądy (interpretowanie, ocenianie, porównywanie) i reakcje.

Obserwowanie strumienia świadomości

Uważność to między innymi:

  • silniejsze „ja obserwujące” (observing self),
  • postrzeganie myśli jako „zwykłego myślenia”, bez karmienia ich lub zwalczania,
  • uświadomienie sobie faktu tymczasowej natury wrażeń, myśli i uczuć,
  • umiejętność odwrażliwienia się na pojawiające się spontanicznie negatywne myśli i uczucia.

Tym samym osoba praktykująca uważność lub naturalnie posiadająca tę umiejętność mniej identyfikuje się z treścią świadomości. Inaczej mówiąc, potrafi obserwować strumień świadomości, nie będąc miotaną przez jej wiry i prądy.

Praktykowanie uważności

W ramach praktykowania uważności pracujemy z ciałem, emocjami oraz myślami.

Praktykowanie uważności polega na rozwijaniu umiejętności bycia świadomym naszego ciała i treści pojawiających się w świadomości oraz akceptowaniu myśli i uczuć bez oceniania ich, walki z nimi lub ich przyciągania.

Celem treningu nie jest osiągnięcie relaksacji albo poczucia szczęścia, ale wolności od tendencji do bycia wciąganym w automatyczne reakcje na myśli, uczucia i wydarzenia. Umiejętność bycia uważnym (medytacja) pomaga nam oduczyć się starych schematów funkcjonowania naszego umysłu – nawykowego reagowania na bodźce (wewnętrzne i zewnętrzne). Jest to szczególnie ważne w momencie pojawiania się bodźców uznanych za negatywne.

Formalna praktyka uważności (czyli medytacja) nie może być oddzielona od praktyki w życiu codziennym (od życia). Wielu nauczycieli buddyjskich i trenerów uważności podkreśla, że najważniejsze jest to, co dzieje się pomiędzy sesjami formalnej praktyki medytacyjnej.

(za: the mind institute)

(uwaga redakcyjna: słowa mindfulness na język polski albo się nie tłumaczy, albo używa się określeń zbliżonych, głównie: uważność, uważna obecność lub też pełnia obecności).