Tagi

, , ,

2014-05-05 08.06.25Wszyscy osądzamy nasze doświadczenia poprzez filtr nawykowego myślenia. Innymi słowy, powoduje nami – a my nie zdajemy sobie z tego sprawy – to, jak myślimy, a to, jak myślimy, wpływa na nasze odczucia i opinie odnoszące się do ludzi, przedmiotów i sytuacji. Lecz tego typu opinie i postrzeganie jedynie zniekształcają rzeczywistość, a my – niestety – nie możemy powstrzymać się od interpretowania rzeczywistości poprzez pryzmat skupionego na sobie myślenia. Na przykład, kiedy znajdziemy się w niezadowalającej nas sytuacji, odczuwamy złość. Nie możemy nic na to poradzić. Określamy takie doświadczenie jako złe. Lecz każda myśl, która przechodzi nam przez głowę jest też okazją do zmiany, gdyż każda myśl jest niezależna i pozbawiona podłoża, ze swej natury pusta.

Każda myśl zarazem pojawia się i zanika. Niezależnie od tego, jaka mogła być poprzednia myśl, potencjał następnej myśli jest nieskończony: może obrać nieograniczoną ilość możliwych kierunków i celów, ponieważ wolny umysł niekoniecznie musi trzymać się jednej, określonej trajektorii w swoim myślowym ruchu, ani też myśli niekoniecznie muszą następować jedna po drugiej, według jakiegoś określonego wzoru. Nasz umysł nastawia się na jakąś predeterminowaną ścieżkę tylko w wyniku nawykowego mentalnego nastawienia. Tak zwane nawykowe nastawienie (albo umysł funkcjonujący w trybie nieświadomym) oznacza, że umysł przejmuje się pewnymi myślami. Kiedy pojawia się jedna z tych myśli, automatycznie uruchamia szereg korespondujących z nią reakcji. Doświadczanie tych reakcji obdarzone jest dużą bezwładnością. Nasze nawykowe mentalne nastawienie to kierunek, jaki obiorą nasze myśli, jeśli świadomie nie przezwyciężymy tego bezwładu aby uwolnić je z kolein najmniejszego oporu.

Niekontrolowane reakcje – zwłaszcza złość, smutek lub folgowanie zmysłom – często stają się uporczywymi, niemal nie dającymi się powstrzymać przywiązaniami. Jesteśmy jak stara gramofonowa płyta, która zacina się w tym samym miejscu. Przywiązanie to nawykowe myślenie lub idea, która zajmuje i niszczy nasz wewnętrzny spokój. Kiedy umysł staje się zależny od pewnych ludzi czy sytuacji i powtarza te same myśli, to jest to przywiązanie. Kiedy określeni ludzie, przedmioty i sytuacje wciąż wywołują w nas te same reakcje i emocje, to jest to przywiązanie. Kiedy czujemy potrzebę szukania aprobaty określonych ludzi lub posiadania pewnych przedmiotów, to także jest to przywiązanie.

Różne formy przywiązania zmuszają nas do powtarzania myśli i emocjonalnych reakcji, które wzmacniają mentalne okno, poprzez które postrzegamy i osądzamy świat. Życie pod wpływem przywiązania charakteryzuje się powtarzającym się pojawianiem podobnych do siebie problemów i spraw oraz ich pogarszaniem się.

(miao tsan, Just Use This Mind)