Tagi

, , , , , ,

ognisko w partida de la estación 28Praktyka uważności (mindfulness) nie polega na pozbyciu się myśli. Polega na byciu świadomym procesu myślenia tak, byśmy nie trwali w transie zagubienia w naszych myślach. To wielka różnica. Ćwiczenie w byciu uważnym pomaga nam zauważyć kiedy umysł jest zajęty intensywnym myśleniem. Polega to w pierwszym rzędzie na opatrzeniu tego procesu swego rodzaju nalepką,  np.: „myślenie, myślenie” lub: „martwienie się, martwienie się”. Następnie, na zwróceniu uwagi na to, co naprawdę dzieje się teraz i tutaj. Na powrocie do odczuć w naszym ciele, do oddechu, otaczających nas dźwięków, do istoty chwili obecnej.

W miarę jak praktyka uważności pogłębia się, stajemy się coraz bardziej świadomi naszych myśli. Daje nam to szansę ocenienia ich i zauważenia, że przez większość czasu nasze myśli tak naprawdę nam nie służą. Wiele myśli jest napędzanych strachem i zamyka nas w niepewności. W trakcie prowadzonych przez nas medytacyjnych sesji jednym z największych odkryć, jakimi ich uczestnicy dzielą się z nami jest stwierdzenie: „Zdałam sobie sprawę z tego, że nie muszę wierzyć moim myślom”.

Praktykowanie uważności pozwala naszemu umysłowi na dokonywanie wyboru. W chwili, gdy zatrzymasz się i uświadomisz sobie, że twoje myśli ci nie służą, masz możliwość powrotu do chwili teraźniejszej. Ten proces dokonywania wyboru nabiera mocy w miarę, jak zdajesz sobie sprawę z tego, w jaki sposób myśli mogą być źródłem cierpienia i rozdzielenia. Tworzą podział na „mnie” i na „nich”. Tworzą osądy i końcem końców sprawiają, że czujemy się źle sami z sobą.

Co ty na to, by w chwili, kiedy jesteś pogrążona w myślach, ocknąć się i powiedzieć sobie: „No dobrze, to tylko myśl”? To jest coś przełomowego! To może diametralnie odmienić twoje życie!

Najważniejsze by podejść do tego łagodnie i życzliwie. Za każdym razem, gdy zauważysz myśli i – łagodnie i z dobrocią – powracasz do chwili obecnej, zasiewasz ziarno uważności. Tworzysz nowy nawyk – nowy sposób na istnienie w świecie. Uspokajamy nieustanne brzęczenie myśli w naszym umyśle. Znajdujemy schronienie w tym, co prawdziwe – w żywotności, subtelności i tajemniczości chwili obecnej – a nie w opowieści, snutej przez nasze myśli.

Dziesięć tysięcy kwiatów wiosną, księżyc jesienią,
zimna bryza latem, śnieg zimą.
Jeśli twego umysłu nie przesłaniają zbyteczne rzeczy,
przeżywasz najlepszy okres swego życia
– Wu Men

(Tara Brach)